به گزارش وارش نیوز و به نقل از خبرگزاری فارس ،بیگمان، «وداع با آفتاب» واژه صرف نیست که پس از وداع با پرچمدار جبههٔ حقجویانِ عالم، بر زبان جاری شود؛ این تجلی حقیقتی است که از نخستین ساعت شهادت بیرقدار انقلاب، دلهای شیفتگانش را محزون ساخت و امروز، چشمان خیل عظیم عاشقان حریم ولایت و امامت را در امالقرای جهان اسلام اشکباران کرده و در خیابانها ، میادین و مصلای تهران، سیل خروشان به راه انداخته است.
آری؛ سیزدهم تیرماه ۱۴۰۵، مصادف با نوزدهم محرمالحرام – ماهی که در آن پیروزی خون بر شمشیر در فرهنگ حسینی نهادینه شد ؛ تهران نفسهایش را حبس کرده است.
مصلای امام خمینی(ق) که سالها میزبان نطقهای آتشین و رهنمودهای راهگشای رهبر حکیم انقلاب بود، اینک در اولین روز وداع، میزبان پیکر مطهر امام مجاهدِ شهید، حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی حسینی خامنهای شد؛ مرجعی که سراسر عمر پربرکت خویش را در راه اعتلای کلمهٔ حق، دفاع از اسلام ناب محمدی(ص) ، خدمت به مردم و هدایت امت اسلامی مصروف کرد.
سیل جمعیتی که از سپیده دم و قبل از ساعت رسمی آغاز آئینِ وداع با رهبر شهید، خود را به مصلی رساندهاند،اعم از زن و مرد، پیر و جوان وخرد و کلان همگام با مسئولان؛ کارگزاران و خدمتگزاران انقلاب؛گویای حادثهای عظیم وبس غمبار است که شرح آن در قالب الفاظ نمیگنجد.
عاشقانی که سر زنان و سینهزنان و مویهکنان، دور پیکر مطهرش حلقه زدند و با آه و ناله های سوزناک با مراد و مقتدایشان وداع کردند. مادرانی که روزی برای فرزندانِ شهیدشان اشک ریختتد ، اینک در اولین روز وداع با پدر معنوی ملت، بر سینه میزنند؛ و پدرانی که او را در تمام صحنههای انقلاب یاری کردند، امروز در کنار جوانانی که با اندیشههای بلند او بالیده اند، در این سوگِ بزرگ نالانند و شانههایشان به لرزه افتاده است.
حقیقتا این وداع، خداحافظی با یک انسانِ معمولی نیست؛ بلکه وداع با عصارهٔ فضائل ملت خداجوی و مجاهد نستوه و نیز پرچمدارِ جبههٔ حق و مقاومت است که ۳۷ سال ناخدای کشتیِ انقلاب در دريای مواج و پرتلاطم زمانه بود و اکنون پیکر مطهر او بر فرازِ دستانِ عاشقان راست قامتش تا عرش بدرقه میشود. براستی این امام وعده های صادق و معمار ایران مقتدر را سزاوار چنین ملتی وفادار و غیرتمند است. ملتی که در کوران حوادث و در طول دفاع مقدس ۸ساله، جنگ های تحمیلی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه رمضان تا امروز جانانه پای امام مجاهد و پرچم عزت و سربلندی کشور ایستاده و همچنان در راه پاسداری از ارزشها و صیانت از میراث گرانبهای امامین انقلاب در ماموریت مهم اجتماعات شبانه در خیابان های پهندشت میهن عزیزمان فداکاری می کند.
امروز و در این سوگ ملی ، همه آمده اند تا عهد ناگسستنی خود را با امامِ عاشورایی نهضت خروشان معمار کبیر انقلاب و بیعت تاریخی خود را با امام جوان و رهبر سوم، با مشتهای گرهکرده و شعارهای «لبیک یا خامنهای» در حافظهٔ تاریخ به ثبت برسانند. مردم با بصیرت ایران، امروز با حضور حماسی و تکلیفمدارانه، عهدی دوباره با آرمانهای سترگِ امامشان بستند. بر چهره های عزاداران قائد شهید اشک میغلتد و بر لبها ذکر «اللهاکبر» جاری است . گویی تمام ایران در یک صدا، در یک نگاه و در یک دل، فریاد
«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ»سر داد.
بی تردید، این حضور پرشور و دشمن شکن؛ سند استواری و پایمردی یک ملت مبعوث و مقتدر محسوب میشود که با تأسی به حماسهسازانِ عاشورای حسینی، صفحات تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی را امضا کرده است.
اما آنچه اولین روز وداع با آفتاب تابان میهن عزیزمان را از هر مراسمی متمایز کرد، تقارن این آئین با ایام سوگواری حماسهسازان عاشورای حسینی (ع) قلمداد میشود. نوزدهم محرم و ایام سوگواریِ سیدالشهدا(ع) ، جلوهای دیگر به آئین وداع جانسوز بخشیده است.
این امت حسینی (ع) در تداوم حماسه کربلا امروز در سوگ پیشوای بزرگ آزادگان و احرار اشک میریزد و بر سینه می زند. عزادارانِ اباعبدالله، اینک عزادار رهبری هستند که همه زندگیاش، تفسیر عملی نهضت عاشورا بود. در گوشهوکنار این جمعیت عظیم، زنجیرهای عزا به صدا در آمد و سینههایی که برای سالار شهیدان میتپد؛ اینک برای آن پیر فرزانه و قلب تپندهٔ امت، غرق در ماتم و اندوه بیپایان است.
شهادت زعیم عالیقدر جهان اسلام نه یک رخداد سیاسی که فصلی از حماسه جاودان کربلا و در امتداد آن است و گویی پیوند عاشورا و انقلاب، در آئین وداع تاریخی امت با مقتدایش، به زیباترین شکل ممکن به تصویر کشیده شد.
آئین باشکوه و فراموش نشدنی وداعِ میلیونی مردم با رهبر عاشورایی انقلاب، در تاریخ ثبت جهانی خواهد شد تا دنیا بداند که رهبر حکیم و ناخدای کشتی انقلاب، تا آخرین لحظهٔ حیاتِ پربرکتش در میدان نبرد با اشقیایِ زمان و فرعونیان، دست از جهاد و مبارزه نکشید و شهادتش به همراه جمعی از فرماندهان شجاع، یاران پرشکیب و اعضای خانوادهاش؛ رسوایی جریانِ نفاق ، معاندان و دشمنان زبون بویژه سردمداران نظام سلطه بسرکردگی آمریکای جنایتکار و رژیم صهیونیستی را رقم زد. شهادت آن سلالهٔ پاکسرشت انبیایی که با ایمانی راسخ، مجاهدتی خالصانه، قامت استوار و بصیرتی الهی، همواره پرچم استقلال ایران عزیز و هدایت و عزت امت اسلامی را در اهتزاز نگه داشت، سبب تزریق خون تازه به شریانهای حیاتی این نهضت و ایستادگی و مقاومت ستودنی ملت همدل در برابر تهدیدات و توطئههای رنگارنگ دشمنان این مرز و بوم شده است.
آری؛ امام شهید ما، تو رفتی، اما «باید برخاست». این پیام روشن تو بود و ما در اولین روز وداع، برخاستیم. برخاستیم تا پرچمی را که برافراشتی، بر فراز دستهایمان بلند کنیم. برخاستیم تا به جهانیان اعلام کنیم که ملت عاشورایی ایران، با رفتن امام سیدعلی(ره)، هرگز از پای نمینشیند و پرچمش با علمداری خلف صالح و شایستهاش امام سیدمجتبی حسینی خامنهای(مدظلهالعالی)؛ بر زمین نمی ماند و ملت هوشیار و سربلند وطن، راه پرافتخار قائد عظیمالشأن خود را در پرتو اتحاد و انسجام وصفناپذیر ملی حول محور ولایت و رهبری و پرچم عزت و استقلال ایران عزیز خواهد پیمود و نام و یاد رهبر شهید این نهضت پیشتاز ، برای همیشه تاریخ بر بلندای میهن، پهنه گیتی و در دل های بیشمار آزادگان جهان خواهد درخشید. (بعون الله)