به گزارش وارش نیوز و به نقل از خبرگزاری فارس از مازندران، آمار رسمی سال آبی گذشته، فراتر از یک افت ساده در میزان بارش حکایت از یک تغییر ساختاری در وضعیت منابع آبی استان مازندران دارد.
کاهش ۳۳ درصدی آورد رودخانههای شاخص استان نسبت به دوره درازمدت، نشان میدهد که مازندران با چرخهای از بیثباتی هیدرولوژیکی دستوپنجه نرم میکند.
اگرچه رودخانههایی نظیر هراز و چشمهکیله همچنان در صدر جدول آبدهی قرار دارند اما افت شدید در رودخانههایی مانند نکارود و چالوس، هشداری جدی درباره تاثیرات فزاینده تغییرات اقلیمی و مدیریت سدها بر تعادل اکوسیستمهای رودخانهای است.
این آمارها نشان میدهد که حتی در صورت بارشهای فراتر از نرمال، بدون بازنگری در الگوهای مصرف و مدیریت رهاسازی آب، شریانهای حیاتی استان با تهدیدی جدی روبرو هستند.
کاهش ۳۳ درصدی رودخانههای مازندران
حیدر داوودیان مدیرعامل شرکت آب منطقهای مازندران از افت شدید میزان آبدهی رودخانههای شاخص استان در سال آبی گذشته خبر داد.
وی افزود: مجموع آورد هفت رودخانه اصلی استان طی سال آبی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ با کاهش ۱۲ درصدی نسبت به سال قبل، به ۲ میلیارد و ۲۳ میلیون مترمکعب رسید که این رقم در مقایسه با دوره درازمدت افت ۳۳ درصدی را نشان میدهد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای مازندران بیان کرد: در سال آبی گذشته میزان آبدهی تمامی هفت رودخانه شاخص استان شامل چشمهکیله، چالوس، هراز، بابلرود، تلار، تجن و نکارود نسبت به دوره درازمدت کاهش داشت که در این میان تنها رودخانه چشمهکیله توانست با رشد ناچیز یک درصدی نسبت به سال قبل، از این روند کلی فاصله بگیرد.
هراز با وجود افت، همچنان پرآبترین رودخانه باقی ماند
داوودیان اضافه کرد: بیشترین میزان آبدهی در میان رودخانههای شاخص استان با ثبت ۴۷۳.۸ میلیون مترمکعب مربوط به رودخانه هراز بود. با این حال، این میزان نسبت به سال آبی ماقبل ۱۱ درصد و در مقایسه با میانگین دوره درازمدت، ۴۴ درصد کاهش نشان میدهد.
چشمهکیله در جایگاه دوم قرار گرفت
وی بیان کرد: رودخانه چشمهکیله با ثبت ۳۷۰.۶ میلیون مترمکعب آبدهی، دومین رودخانه پرآب استان در سال گذشته شناخته شد؛ اگرچه این رودخانه نسبت به سال قبل یک درصد رشد داشت، اما همچنان با ۱۵ درصد کاهش نسبت به دوره درازمدت روبروست.
افت شدید در نکارود و چالوس
مدیرعامل شرکت آب منطقهای مازندران یادآور شد: بیشترین میزان کاهش آبدهی نسبت به دوره درازمدت در رودخانه نکارود ثبت شد؛ این رودخانه با آبدهی ۷۹ میلیون مترمکعب، در مقایسه با میانگین بلندمدت خود، ۴۸ درصد افت داشت.
داوودیان ادامه داد: همچنین رودخانههای چالوس و تلار نیز با کاهش ۳۹ و ۳۶ درصدی نسبت به دوره درازمدت، وضعیت نگرانکنندهای را تجربه کردند.
نقش سدها در آبدهی رودخانههای تجن و بابلرود
وی تصریح کرد: حجم آبدهی رودخانه بابلرود ۲۸۵.۹ میلیون مترمکعب و رودخانه تجن ۳۳۶ میلیون مترمکعب ثبت شد. لازم به ذکر است که در آمار آورد این دو رودخانه، میزان رهاسازی آب از سدهای آیتالله صالحی مازندرانی و شهید رجایی نقش تعیینکنندهای ایفا کرده است.
تغییر اقلیم؛ بزرگترین چالش منابع آبی استان
مدیرعامل شرکت آب منطقهای با امیدواری نسبت به بارشهای فراتر از نرمال در سال جدید، تاکید کرد: تغییرات اقلیمی به شکلی جدی بر وضعیت منابع آبی مازندران اثر گذاشته است.
داوودیان تصریح کرد: در این شرایط حساس، حتی با وقوع بارشهای مناسب، اتخاذ اصول بهینه مصرف آب در تمامی بخشها ضرورتی انکارناپذیر است.